Futbol,

Tel örgüler ve

Siyâsetin holiganları...

Futbol ile biraz ilgilenenler biliyorlardır; Türkiye’deki stadyumlardaki  tel örgüler tedrîcen kaldırılıyor. ‘Artık Türk futbol seyircisi de sinirlerine hakim olacak kadar olgunlaştı’ gibi bir varsayımdan ve kompleksten hareketle bazı illerimizdeki tel örgüler gerçekten kaldırılıyor. Bir kaç gün önce Fenerbahçe stadındaki tel örgülerin hiç olmazsa bir kısmının kaldırılmasıyla ilgili Tv görüntülerini izlerken, Arena proğramının jön sunucusu-efsanevî(!) haberci Uğur Dündar’ın, konu ile ilgili günün mânâ ve önemine binâen i’rad etdiği nutku dinledim. İnsanların gönüllerine ve zihinlerine çekilen tel örgülere bile karşı çıkarken, stadyumlardaki tel örgülerin ne kadar abes olduğunu vurguluyor ve ne kadar medenî olduğuna dair Türk futbol seyircisine atıflarda bulunuyordu Uğur Dündar; FB yöneticisi olarak...

Türk Futbol seyircisinin olgunluğuna dair  belirleyici durumundaki mekânlar, tel örgüsüz  stadyumlar.

Ya Türk demokrasisinin olgunluğuna dair mekânlar nereleri?

Meclis mi, yargı mı, üniversite mi, yerel yönetimler mi?

Türk demokrasisi kendini ‘siyâsal holiganlar’dan kurtaracak tel örgülerden bile mahrum.

Devlet bir başsavcıya kilitlenmiş durumda.

Memurların sorgusuz sualsiz işten el çektirilebilmesini temin edecek olan KHK devletin prestiji...

Genelkurmay Başkanı, KHK ile ilgili partilere gurup kararı tavsiye(!) ediyor.

Türk siyâsî tarihinin ‘başına devlet konan en devletçi parti’si mHP KHK’nın en hararetli savunucularından. ANAP ise gurup kararını emir telâkkî ediyor. FP kapatılma korkusundan ne yapacağını şaşırmış durumda.

Kısaca Türk demokrasisi, ‘siyâsetin holiganlarından’ kendisini  koruyacağı tel örgülerinden bile mahrum. Stadyumlardan tel örgüleri kaldırmakla övünen Türkiye, demokrasisinin önünde tel örgüsü bulunduramamaktan dolayı tedbirsiz bir görüntü veriyor. ‘Siyâsetin holiganları’ bulmuşlar tel örgüsüz demokrasiyi, kedinin fare ile oynadığı gibi oynayıp duruyorlar.

Üniversitelerdeki başörtüsü yasağı ile tatmin olmayan siyâsetin holiganları, başörtüsü yasağını özel kurslara da taşıdılar. Gerekçeleri, özel kursların da Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı kurumlar oluşu. Türkiye’de bir kurum veya kuruluş ismi hatırlayınız ki, herhangi bir devlet kurum ve kuruluşuna dolaylı veya dolaysız bir şekilde bağlı olmasın. Bu mümkün değil! Öyle veya böyle devlete bir ucumuzdan da olsa bağlıyız. Yakında çemberi iyice daraltıp, evlerimizin içindeki başörtüsüne de gözlerini dikerlerse şaşırmamak gerekir. Çünkü evlerimiz de, tapudan tutun da, su ve elektrik faturalarına kadar pek çok biçimde devlete bağlı, ama, biz en çöpten ilişkiyi kullanarak ifâde edelim;  en azından ödediğimiz çöp vergilerinden dolayı bir şekilde devlete bağlı mekânlar. Dolayısı ile kılık-kıyafet düzenlemelerinin evlerimize sirâyet etme ihtimali daha düne kadar kara mizaha malzeme teşkil ederken, bugün kapıya dayanmış gibi duruyor sanki! Ne dersiniz?!

Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndeki ‘erkek kıtlığını’da göz önüne alarak;  biz en  iyisi mi, bir ân önce tel örgü siparişlerimizi verelim ve evimizin etrafını çevirelim.

“Allah bu ülkeyi siyâset holiganlarından korusun!”...