Sen oldun artık; düş...

Akıl hastanesinin bahçesinde oyun oynayan hastalar bahçedeki ağaçlara çıkar ve aşağıda bir tanesi sıra ile ağaçların tepesindeki hastalara seslenir; ‘Sen oldun artık düş’. Bu çağrıyı duyan hastalar olduklarına karar verirler ve kendilerini aşağıya atarlar, olmuş meyva gibi...

Türk siyâsetindeki yeni oluşumların çokluğunu görünce hep bu fıkrayı hatırlıyorum. Birileri galiba potansiyel liderlere veya en azından kendilerini potansiyel lider olarak görenlere böyle sesleniyor: ‘Sen oldun artık, haydi Anadolu yollarına’... Anadolu yolları yeni oluşumcu potansiyel liderler ve potansiyel partililer ile dolu. Bu gidişle Türk siyâseti baştan sona yenilenecek. Bu durum siyâsî yenilikleri mi yoksa, siyâsî pazarlama tekniklerini mi ihtivâ ediyor, orası pek belli değil. Dışarıdan görünen kadarıyla belli olan bir şey var ki, o da; adı geçen yeni oluşumların henüz ‘yeni bir siyâsî manifesto’yu topluma arz etmemeleri/edememeleri...

Türkiye’de ağızlara pelesenk olmuş bir kavram olan ‘yenilik’in, mefhum-u muhalifinden hareketle, bir ‘eskime’nin delîli olduğu bir vâkıa. Evet, Türkiye’de ‘eskime’nin de  ötesinde bir ‘çürüme’den bile rahatlıkla bahsedebiliriz. Çok partili hayata geçtiğimiz günden bu güne kadar, ‘vita yağı’ gibi sadık kalınan siyâsî lider ve kadroların, siyâsî söylemlerin, siyâsî proğramların artık Türkiye’nin seçmen kitlesini tatmin etmeyeceği üzerinde ciddi öngörüler var. Bu tatminsizliğin siyâsî ve fikrî proğramlara dayalı  olmaktan ziyade, liderler ve kadroların üzerinde biriken güvensizlikten kaynaklandnığı gibi bir tespit daha tutarlı bir tespit olacak. Son dönemde ayyuka çıkan yolsuzluklar Türkiye’nin uzun yıllardır nasıl pervâsızca soyulduğunu, talan edildiğini o kadar açıkça gösterdi ki, ne kadar eski olurlarsa olsunlar, ne kadar köklü siyâsî geleneklerin temsilcisi olurlarsa olsunlar, artık siyâsî yelpazenin özellikle sağ cenahındaki kitle partilerinin ve liderlerinin inandırıcı olması mümkün görünmüyor. Türk Solu ise bilindiği gibi, aslında hiç olmadı...

Böyle bir siyâsî boşluğun bulunduğu konjonktürde de ‘yeni oluşum’ adı altında muhtelif yapılanmaların ortaya çıkması da bir sevk-i tabiî. Fakat, bu kadar büyük bir siyâsî bunalımın içinden çıkan ‘yeni oluşum’ların içinde ‘yeni’ hiç bir unsur ihtiva etmemesi Türk siyâseti adına bir handikap. Kamuoyunda ismi geçen ‘yeni oluşumlar’ın çoğu isimler üzerinde oluşturulan esâtir ile varlığı açıklanabilen oluşumlar. Aslında adına ‘siyâsî oluşum’ denemeyecek kadar sığ bir suda kopartılıyor fırtına. Siyâset, siyâsî parti, siyâsî haraket gibi kavramlara tüzel kişilik olarak muhatap olmanın ne kadar zor bir süreci gerektirdiği bir vâkıa olmasına rağmen, isimlerinin üzerinde oluşan ‘iyi’ imajlar, ‘kuvetli’ kanaatler ve ‘dürüst’ yüklemelerin bu tür bir yapılanmalar için kâfi geleceği zannediliyor. Bunun ardından ver elini ‘Anadolu turları’... Salonları dolduran birkaç yüz kişilik kalabalıklarla ‘nabız tutmalar’, birkaç dernek vs. ile yapılan görüşmelerle atılan ‘destek turları’ ve ardından potansiyel partiler, potansiyel liderler..

‘Horozun çok olduğu yerde sabah olmazmış’ derler. Galiba Türkiye’de  uzun süre sabah olmayacak gibi...

Bu ‘yeni oluşumlar’ içinde belki, teşkilatlanma ve, maddi kaynak gibi problemleri en az yaşayacak olan Tayyip Erdoğan’ın muhtemel partisi. Fakat bu ‘yeni oluşum’ bile yıllardır ‘oluşamadı’. Yıllardır kendisinden söz edildi, kendisinden söz ettirdi ama bir türlü ‘oluşamadı’. Oluşumunu kendisinin hâricinde tüm etkenlere göre ayarladı, önce Refah Partisi’nin sonra Fazilet Partisi’nin kapanma dâvâlarına endeksledi, Tayyip Erdoğan’ın hukukî durumuna endekslendi, kendi ifadeleriyle, ortamın oluşmasına endekslendi, fakat o ortam bir türlü ‘oluşmadı’. Bu arada en önemli husus, bahse konu bu  ‘yeni oluşum’ oluşmadan ‘eskidi’. Ne proğramlarına dair bir bilgi, ne yeni bir Türkiye projeksiyonu, ne Türkiye’nin acil meselelerine dair bir çözüm teklifi, ne alternatif siyâsî argümanlar... Elde yeni hiçbir şey yok. Yalnızca ekranlarda ‘siyâsî magazin’e dönüşen Tayyip Erdoğan görüntülerini izliyor Türkiye. Kadrolarından, proğramlarına, planlarından çözüm önerilerine kadar sanki her şey sır gibi veya ortada ne fol var ne de yumurta. Bir bilinmezliktir gidiyor. Televizyoncular zaman-zaman mikrofon uzatıyorlar Tayyip Erdoğan’a ve çeşitli sorular soruyorlar. Bu sorulara kısa ve bilmece gibi cevaplar veriyor Erdoğan. Dikkatimi çeken ve sık-sık sorulan sorulardan birisi de: “Gelenekçi misiniz yoksa yenilikçi mi?’ sorusu idi. Bu soruya defalarca  aynı cevabı verdi Tayyip Erdoğan:  “Kökü mâzide olan âtiyiz”... Gelenek ve yenilik gibi iki önemli kavramla ilgili sayın Erdoğan’dan sâdır olan tek cümle bu idi; Yahya Kemal’in meşhur şiirinden bir mısra.  Henüz daha siyâsetin içinde aktif bir rol almayan

edilgen durumda iken bile içinde bulunduğu belirsizlik, kararsızlık, çok parçalı model denemeleri, oluşumu hakkında hiç bir fikrî ipucunun bulunmadığı bir zemin, siyâsetin içinde aktif rol aldığı ândan itibaren altından çabuk kaydırılacak bir zemin. Adından en fazla bahsedilen ve üzerine ümit biriktirilen bir ‘yeni oluşum’un hâli bu iken, diğerlerinin nasıl bir akıntıya kürek çektiklerinin hesabı gayet basit.

Türkiye için zaman çok önemli. Çürümenin en yüksek kertede yaşandığı ülkemizin önündeki yıllar, eski tabirle; bir ‘zevebân noktası’, yani kaynama noktası. Tekrar zaman kaybına, enerji kaybına, kadroların israfına, yeni istihdam facilarına, yeni ümit ticaretlerine tahammülü yok bu ülkenin. Kısa zamanda radikal değişiklikler ve radikal çözüm önerilerine  ve uygulayacı bir lidere ve kadrolarına ihtiyacı var ülkenin. Siyâsi tercihlerini yapmış, ülke meseleleri karşısında alacağı tedbirleri bilinen/kestirilen, TBMM tecrübesi edinmiş,  geçmişin tüm tecrübesini kendi bilançosuna artı değer olarak kaydetmiş ve bedel ödemiş insanların birlikteliğine, kararlılığına ve azmine  muhtaçtır Türkiye.

Türk siyâsetinde bugün böyle bir lider, böyle bir kadro, böyle bir tecrübe vardır ve adı da Büyük Pirlik Partisi’dir. Bu güne kadar kararlı, istikrarlı, eğilmeyen, bükülmeyen,  ilkeli, sırtında kambur taşımayan, kimseye diyet borcu olmayan, ciddi bir tabanı ve ciddi çözüm önerileri bulanan Büyük Birlik Partisi, Türkiye için,  zaman, enerji, kaynak kaybının ve kadro israfının önüne geçecek en somut alternatiftir.

Türkiye’nin yeni oluşumlara değil, yeniden yapılanmaya ihtiyacı vardır. Önümüzdeki dönem, bu yapılanmanın birikimini en somut biçimde  ortaya koyanların olacaktır... 

 Erdoğan’ın,