Telvin Hüsn-ü Hat Sahaf Şiir sine40
Anasayfa > Servet Avcı > ‘Yaşasın şanlı Kobani direnişimiz’

‘Yaşasın şanlı Kobani direnişimiz’




Yoldaşlar!.. Mâlûm bir Kızıl Ordu Korosu vardı... Adından da anlaşılacağı üzere, o ‘muktedir ordu’nun resmî korosuydu ve Sovyet devriminin de sembollerindendi... Koronun birinci amacı, askerlerin moralini yüksek tutmaktı... Savaş esnasında, cephelerde, hastanelerde, birliklerde görev yaptı... 
Koro, dünyada daha çok ‘Katyuşa’yla ‘Kalinka’yla tanınsa da Partizan Marşı ve devrimci işçi marşları çalıp söyleyen çok önemli bir propaganda aracıydı... Benden duymuş olmayın, proleterya iktidarının o meşhur korosu, kapitalizmin mekânlarında burjuva eğlendiriyor artık... 
Belki size çok acı gelecek ama Türkiye’ye her uğradıklarında, her konserlerinde devrimin ruhuna aykırı şeyler oluyor... Devrimci işçi marşları hak getire, Tarkan’ın şarkıları eşliğinde ‘kent soylularımız’ bel kıvırıp, gerdan kırıyorlar... İyi ki, Stalin öldü de bu kara günleri görmedi... 
Vaziyet bildiğiniz gibi değil... Rejimin ve Kızıl Ordu’nun ihtişamını anlatmak için neredeyse yüz yıl yedirip içirdiğiniz koronuz  “Ay akşamdan ışıktır/ Yaylalar yaylalar”  veya  “Antep’in hamamları” türküsüyle başlayıp,  “Gülnihal” gibi saray nağmeleriyle konser bitiriyor... Bazen işi iyice çığrından çıkarıp,  “Ave Maria”  gibi kilise müziklerini, bazen de emperyalist Osmanlı’nın mehter marşlarını,  “Ceddin Deden” i filan çalıp söylüyor...Yani durum, düşman başına!.. 
Yalnız şu konuda müsterih olun, henüz pavyona düşmediler çok şükür... Şimdilik daha nezih salonlarda, ‘üst’ sınıflara ve üst taklidi yapan kompleksli ‘orta’ sınıflara hitap ediyorlar...
Ama dünya hâli bu... Kim derdi ki, buralara düşecekler? Onun için pavyona veya türkü bara düşmeyeceklerinin de bir garantisi yok!.. 
* * *
Kızıl Ordu Korosu’nu bu trajik seyri size ne anlatır, kafalarınızı nasıl dank ettirir 
bilmiyorum... 
Bizimki  “Allah’tan ümit kesilmez”  babından bir gayret... Yani bir ihtimal... Ümit ederim ki, bu şok tedavi size fayda eder de, o kopası ‘soğuk savaş’ dilini bırakırsınız... Burada burjuvanın kucağına düşen Kızıl Ordu Korosu mudur, yoksa onun şahsında Kızıl Ordu ideolojisi midir, takdiri size bırakacağım... Yine ayıkmazsanız, benden günah gitti...  
Dünya tarihinde komünizm adına sadece Kızıl Ordu Korosu yoktu ya...Polpot’un ‘ölüm tarlaları’ vardı... Stalin’in sürgünleri ve soykırımları vardı... Jivkov’un zalimliği vardı... Yüzyıla yayılmış koca bir kanlı tarih vardı... Onlarla teselli bulursunuz artık... 
Bu arada Kızıl Ordu Korosu pavyonlara düşüp, “Ankara’nın bağları/ Büklüm büklüm yolları” parçasını çalıp söylemeye başlarsa, balalaykayı, akordiyonu filan atıp, elektro sazı tercih ederse, askerî dansçılar yerine köçeklerle sahne almaya başlarsa, artık bu koronun alayını bir tenhada kıstırıp ‘özeleştiri’ alırsınız, bütün mesele biter belki de!..
* * *
Ne yapayım, hayatları boyunca içinde  “Kahrolsun Amerikan emperyalizmi’ geçmeyen cümle kurmamış yerli Marksistlerin dramını görünce eski yazım düştü aklıma... PKK’nın ‘emek bloğu’ yoldaşları ve yancılar, gökten Amerikan bombası bekliyorlar ‘IŞİD faşizmi’ne karşı!..
Kazanların dibini sıyırdıkları kurufasulyelerin ve kebapların parasını Türk devletine çakan, kollarında Amerikan bayraklı ‘çakma yankiler’, bizim ‘MLFBGĞVZYPBC’ gibi alfabenin bütün harflerinden oluşmuş ‘anti-Amerikancı’ radikal sol örgütler ve onlara sempatizan ‘fikir adamları’nın dört gözle bekledikleri ‘onurlu mücadele’ye eşlik ediyorlar!.. 
Marksizmin doğası gereği milliyetçiliğe karşı olan ama Kürt milliyetçiliğini ‘ezilen ulus milliyetçiliği’ kapsamında koruyup kollayan bizim Marksist ‘aydınlar’, “Biji Serok Obama” tezahüratlarını ‘halk devrimi’ nişânesi olarak görüyorlardır şüphesiz!.. 
Şimdi o Kızıl Ordu Korosu “Ben de bu dağların nesine geldim emmoğlu’yu çalmasın, Marks ise kederinden içmesin de 
ne yapsın?

Yorumlar

Güvenlik Kodu

vahiy  insan  şehir  revelation  ahlâk  etik  ethica  nüzhet yalan estetik  metafizik  ebrah doğu  batı  fıtrat  creation  yaratılış  iyilik  kötülük  dürüstlük  eşref-i mahlûkat  kişilik  asâlet  cesâret  vefâ  sadâkat  ihânet  yalan  immoralist  mitoloji  belh’um adâl  aere perennius  antere  genetik  şuur  terbiye  muâşeret  muâşaka  muvâsalat  firâk  zarâfet  letâfet  ferâset  panteon   rolyef  fresk  heykel  portre  gravür   ideal  ülkü  ülkücü   kerbelâ  aşk keşke  cennet  cehennem  araf  âdem  havva  hâbil  kâbil  elma  haz  hayâ  hicap  gurur  hürriyet  adâlet  musâvat  agnostic  akıl  dacret  locig  analytical  antiq  aristokrasi  kûrûn-i vustâ  giyotin  hakikat  hikmet  paradox  dialectic  tenkit  stoa  akademia  logos  logos spermaticos  felâsife  gelenek  hermeneutic  semantic  hint  upanişad  mutezile  ihvân-ı safa  ilk neden   iskenderiye okulu  medinetü’l fâzıla   hürriyet  kölelik  rönesans  ütopya  rethoric allah’ın kulu abdullah muhammed  kur’ân  endülüs ibn-i rüşd  aristotales  şeyh gâlip  farâbi  platon  sokrat   marcus aurelius  galile  mimar sinan  kirkedard  farabi  ibn-i sina   ibn-i hâldun  kafka  taşköprülüzâde  gazâli  musa cârullah  şemseddin sâmi frasheri  bergson  enver paşa  muhammed ikbal  hayyam  mehmet âkif  yâkup cemil  şems  ibn-i haldun  mevlâna  ali şeriâti  fuzulî  ebu’l âlâ el maarrî  ahmet mithat efendi  cemil meriç  nâmık kemal  ahmed hamdi tanpınar  kemal tahir  yahya kemal  cahid zarifoğlu  dostoyevski  tolstoy  knut hamsun  nietzsche  oğuz atay gogol  albert camus  descartes  herman hesse  puşkin  halil cibran  kaşgarlı mahmut  tevfik fikret  cenap şehabettin  neyzen tevfik  motzart  bach  mahler  tarkovski  suç ve  cezâ   anna karenina  madonna  prag  istanbul  çocuk kalbi  sn. petersburg  soljenitsin  marks  kant  heraklit  hegel  el-hamra  endülüs  kâmus u türkî  redhouse  wagner  kâmus u okyanus  lugat-i fransevî  iliria shqip  meydan larusse  şakâyık-ı nûmâniye  mevzuâtü’l ulûm  abdülkadir merâgi  ıtrî  muhammed esed  michelangelo van gogh  cezanne  rembrand  monet  hoca ali rıza  ulysess gaze  eleni karaindrou  sezen aksu  golha  farid farjad  osman hamdi

Tasarım : ATS