Telvin Hüsn-ü Hat Sahaf Şiir sine40
Anasayfa > Servet Avcı > Sömürgeci de yol yapar!

Sömürgeci de yol yapar!



İşgalciler de yollar, tüneller, barajlar, limanlar, gösterişli binalar yaparlar... Dünya sömürgecilik tarihi bunun örnekleriyle doludur... Eğer bunlar tek başına ‘halka hizmet’in göstergesi olsaydı, İtalyanların Libya’da, Fransızların Cezayir ve Tunus’ta, İngilizlerin Hindistan’da, Amerikalıların dünyanın her yerinde, Çarlık Rusyasının Doğu Karadeniz ve Kars’ta aslında halka hizmet ettiklerini kabul etmemiz gerekirdi!..
20. Yüzyılın ilk yarısında işgalci İtalyanlar Libya’da 2 milyar dolardan fazla para harcadılar... Sömürgeci amaçları uğruna bin kilometreden fazla asfalt yol yaptılar, tarımın geliştirilmesini sağladılar... İngilizlerin Hindistan’daki ‘imar’ faaliyetleri çok daha fazlaydı... Madenlerden limanlara inen kara ve demir yollarıyla birlikte yönetim  tekniklerini hayata geçirecek büyük binalar inşa ettiler... Fransızların Kuzey Afrika aşkı da diğerlerinden aşağı değildi... Askerî işgal yönetimi altyapı, imar ve kültür işlerini doğrudan üzerine almıştı... Yıllar sonra Cezayir ve Tunus’u soyları kıra kıra terk edecekler ama o topraklarda iştahı kesilmeyen sömürgeci ruhlarını bırakacaklardı...
Eğer yolu ‘fetiş’ sayarsak, kabul edelim, Birinci Dünya Savaşı’ndaki Rus işgali Doğu Karadeniz’in ilk sahil yoluna kavuşmasını sağladı... O yolların inşasında yerli halk zorla çalıştırılmış, bu yol Rusların asker ve silah sevkiyatının bir mecburiyeti olsa da sonuçta bir yol ortaya çıkmıştı!.. 
Zaman zaman ülkemizde  “Bizim milliyetçiliğimiz hizmete dayanmaktadır”  diyerek, yolları, tünelleri, hızlı trenleri, barajları gösterenleri görüyoruz... Öyle ya milliyetçilik ‘madde’ boyutundan ibaret bir kavram!.. Bir ‘parite’si vardı, o da çimentoydu, harçtı, demirdi!.. Hizmetinizin boyunu, inşa ettiğiniz yolların boyuyla gösterebilirdiniz ancak!..
Bu iktidarın yaptığı duble yollar, açtığı tüneller, hizmete giren hızlı trenler önemli mi? Elbette önemli... Hem halkın hayat kalitesine katkıda bulunmuş, hem de nakliye ve zamanın verimli kullanılmasıyla ilgili avantajlar sağlamıştır... Bunlar bir ‘bağış’ değil, modern devletin yerine getirmesi gereken sorumluluklardı... Zaten kamu kaynakları kullanılarak yapılmıştı... Bunları sömürgeci devletlerin karanlık sicilleriyle beraber zikretmemizin sebebi, Türkiye’de de bu tür imar faaliyetlerinin aynı amaçla yapıldığını çağrıştırmak değil... Sadece bu alanda sınırlı kalmanın ‘milliyetçiliğin ta kendisi’ gibi sunulmasına itirazdır... 
Önemli olan zihinlerin inşasıdır... Nesillerin sağlığı, milletlerin ve devletlerin devamlılığı açısından bakıldığında, gelişen teknolojinin evlere neyi taşıdığı o teknolojinin kendisinden daha hayatîdir... Kültürü aşındıran bir teknolojinin hızı, telafisi olmayan millî kayıplarımızdan daha önemli olabilir mi? Son onbir yılda daha erdemli bir siyasî hayat, daha adaletli bir düzen, bir arada yaşama iradesi daha da pekişmiş bir toplum söz konusu olmuş mudur? İşte cesaret edebiliyorsanız ‘hizmet’i burada ölçeceksiniz... Toplumun kılcal damarlarına doğru neyi taşıdığınız, ‘araç’tan önce gelmez mi?
Yolun veya tünelin uzunluğunu ölçebilirsiniz; metre ve katlarıyla... Ya yolsuzluğunun veya adaletsizliğin ölçü birimi nedir; metre mi, kilo mu, fersah mı, okka mı? Millete hizmeti herhâlde önce burada test etmek gerekiyor... İnsanları bir arada tutan değerler yıprandıkça, o insanlar arasındaki zihnî mesafeler açıldıkça, şehirleri ve insanları hızı artıran araçlarla birbirlerine fiziken yaklaştırmanın ne anlamı kalacak ki yitip giden ve geri gelmeyecek olanların yanında?
Düşünebiliyor musunuz, bugün Libya’nın Bingazi şehrinde İtalyan işgalinin 100. yıldönümü kutlanıyor!.. İtalya Savunma Bakanı’nın ‘huzur’unda gerçekleşen törende konuşma yapan Libya Ulusal Geçiş Konseyi Başkanı Abdülcelil, İtalyan sömürgeciliğini öve öve bitiremiyor... Libya’nın kolonyalizm döneminde kalkındığını, günümüzde bile ayakta duran binalar inşa ettiklerini, Libya halkının bunu takdir ettiğini, Kaddafi’nin kolonyalizm döneminin tersine davrandığını, ülkenin zenginliklerini halkı için kullanmadığını söyleyebiliyor... 
Hangisi daha tehlikeli, daha az yol ve az gelişmişlik mi, yoksa böyle kafalar tarafından yönetiliyor olmak mı? ‘Ailesinin sömürgecisi’nin takdirini kazanmak için Ömer Muhtar’ın bağımsızlık mücadelesini bir çırpıda silen millî benlikten yoksun karakter hangi gelişmişliği, hangi hizmeti sembolize edebilir acaba? 
Tekrar edelim o zaman: İşgalciler de yollar, tüneller, barajlar, limanlar, gösterişli binalar yaparlar... Ama ‘millete hizmet’in tek göstergesi asla bu örnekler olamaz...

Yorumlar

Güvenlik Kodu

vahiy  insan  şehir  revelation  ahlâk  etik  ethica  nüzhet yalan estetik  metafizik  ebrah doğu  batı  fıtrat  creation  yaratılış  iyilik  kötülük  dürüstlük  eşref-i mahlûkat  kişilik  asâlet  cesâret  vefâ  sadâkat  ihânet  yalan  immoralist  mitoloji  belh’um adâl  aere perennius  antere  genetik  şuur  terbiye  muâşeret  muâşaka  muvâsalat  firâk  zarâfet  letâfet  ferâset  panteon   rolyef  fresk  heykel  portre  gravür   ideal  ülkü  ülkücü   kerbelâ  aşk keşke  cennet  cehennem  araf  âdem  havva  hâbil  kâbil  elma  haz  hayâ  hicap  gurur  hürriyet  adâlet  musâvat  agnostic  akıl  dacret  locig  analytical  antiq  aristokrasi  kûrûn-i vustâ  giyotin  hakikat  hikmet  paradox  dialectic  tenkit  stoa  akademia  logos  logos spermaticos  felâsife  gelenek  hermeneutic  semantic  hint  upanişad  mutezile  ihvân-ı safa  ilk neden   iskenderiye okulu  medinetü’l fâzıla   hürriyet  kölelik  rönesans  ütopya  rethoric allah’ın kulu abdullah muhammed  kur’ân  endülüs ibn-i rüşd  aristotales  şeyh gâlip  farâbi  platon  sokrat   marcus aurelius  galile  mimar sinan  kirkedard  farabi  ibn-i sina   ibn-i hâldun  kafka  taşköprülüzâde  gazâli  musa cârullah  şemseddin sâmi frasheri  bergson  enver paşa  muhammed ikbal  hayyam  mehmet âkif  yâkup cemil  şems  ibn-i haldun  mevlâna  ali şeriâti  fuzulî  ebu’l âlâ el maarrî  ahmet mithat efendi  cemil meriç  nâmık kemal  ahmed hamdi tanpınar  kemal tahir  yahya kemal  cahid zarifoğlu  dostoyevski  tolstoy  knut hamsun  nietzsche  oğuz atay gogol  albert camus  descartes  herman hesse  puşkin  halil cibran  kaşgarlı mahmut  tevfik fikret  cenap şehabettin  neyzen tevfik  motzart  bach  mahler  tarkovski  suç ve  cezâ   anna karenina  madonna  prag  istanbul  çocuk kalbi  sn. petersburg  soljenitsin  marks  kant  heraklit  hegel  el-hamra  endülüs  kâmus u türkî  redhouse  wagner  kâmus u okyanus  lugat-i fransevî  iliria shqip  meydan larusse  şakâyık-ı nûmâniye  mevzuâtü’l ulûm  abdülkadir merâgi  ıtrî  muhammed esed  michelangelo van gogh  cezanne  rembrand  monet  hoca ali rıza  ulysess gaze  eleni karaindrou  sezen aksu  golha  farid farjad  osman hamdi

Tasarım : ATS