Telvin Hüsn-ü Hat Sahaf Şiir sine40
Anasayfa > Adnan İslamoğulları > Kelepir devlet, mevcut sahibinden satılık!..

Kelepir devlet, mevcut sahibinden satılık!..



8 Kasım 2009’da Molotoflu saldırı sonucunda, yüzü, eli ve bacaklarında yanıklar oluşan lise son sınıf öğrencisi Serap Eser, hayatını kaybetmişti. 


16 yaşındaki Serap’ın katlinden yargılanan örgüt mensubu ‘açlık grevi’ yaptı, kültürel haklar istiyordu. Bu hakkını 16 yaşındaki Serap’ın canı ve kanı üzerinden kullanıyordu. 


Başbakanlık konvoyuna yapılan saldırıda 1 polis şehit oldu, yargılanan Mehmet Can Oğuzsoy 5 Ekim’de açlık grevine başladı. O polisin cesedi üzerinden kültürel haklar talep etti.  


Ankara Kumrular Sokak’taki bombalama eyleminden 5 kişi öldü, eylemden yargılanan Ümit Akgümüş de 15 Ekim’de açlık grevine başladı. O da patlattığı bombayla parçalanan o 5 cesedin üzerinden kültürel haklar talep etti. 


İstanbul Beyoğlu’nda Çevik Kuvvet otobüsüne yapılan ve 17 kişinin yaralandığı saldırının failleri olarak yargılanan Murat Öztürk, Enver Üzümcüoğlu ve Mehmet Kaya cezaevinde greve katılan PKK’lılardan.  Kültürel haklar talep ettiler. 


Açlık greviyle ‘kültürel haklar’ talep eden bu ellerinden kan damlayan, her birinin elinde ya bir Mehmetçiğimizin, ya bir polisimizin, ya bir öğretmenimizin, ya mâsum küçücük bir bebeğimizin, ya liseye giden bir delikanlımızın ya da genç kızımızın kanını taşıyan ‘katiller sürüsü’ açlık greviyle insânî haklar talep ettiler, kendileri insanmış gibi. 


Hükümet her zaman olduğu gibi ‘devlet’ten ricâcı oldu, İmralı’daki katil ile bir görüşme trafiği başlatıldı. Ne de olsa katillerle hükümet değil, devlet görüşürdü. Devlet herkesle görüşürdü. Katille de görüşürdü, ırz düşmanıyla da görüşürdü, hırsızlarla da görüşürdü. Devlet dediğin zaten bunun için vardı(!) O zihniyet bakımından Devlet dediğimiz şey, Türkiye’den, Türk milletinden,  Türk bürokrasisinden, Türk hükümetinden bağımsız bir olguydu. Bütün bunlarla hiçbir alakası yoktu. Devlet yalnızca, katiller, örgüt üyeleri, asker, polis, öğretmen ve bebek katilleriyle görüşür, pazarlıklar yapar, onlardan ricacı olurdu. Allah’tan böyle bir devlet vardı da, hükümetimiz bunlarla görüşmek zorunda kalmıyordu. MİT denilen kurum zaten böyle işler için yok muydu? İstihbaratçıların başka ne işi olabilirdi ki?
Mavi Marmara’da Furkan’ı şehid eden İsrail askerinin izini sürüp, onu etkisiz hale getirmek değildi herhalde istihbaratçıların vazifesi. Askerimizin başına çuval geçiren Amerikalı askerleri bulup, kafalarına çuval geçirerek teşhir etmek değildi herhalde istihbaratçılarımızın vazifesi. 


Bu işleri zaten ‘Polat Alemdar’ ve ‘pabucumun ihtiyarları’ yapıyorlardı.


MİT dediğin, istihbaratçı dediğin yalnızca ‘devlet olarak’ katillerle, örgüt liderleriyle gerek İmralı’da ve gerekse Oslo’da pazarlıklar yapmak ve oradaki pazarlık masalarına Türkiye’yi ve şehit kanlarını pey olarak sürmekti. 


Açlık grevlerinde de yine aynı başarılı(!) strateji takip edildi, Bülent Arınç’ın gözyaşları, Başbakan’nın idam cezası masalı bir işe yaramadı ve İmralı 60 gün süren açlık grevine bir cümle ile son verdirdi:


“Eylemi bitirin” dedi ve açlık grevi eylemi bitti...

***


BDP’li Sırrı Süreyya Önder:
“Kürt halkının evlatları cezaevlerini Tahrir’e döndürmüşlerdir. Niye böyle olmuştur? Bunu görmek için son bir hafta Diyarbakır sokaklarında sadece beş dakika gezmek yeterlidir. 
Ancak bir işgal hukuku ancak işgalci bir kuvvet bir kentin ana caddelerine tankları, her sokak çıkışının başına dizmek suretiyle önlem alabilir” dedi. 


BDP’li Gültan Kışanak:
“İmralı’dan çok önemli bir açıklama geldi. İnsan yaşamına ne kadar büyük bir önem verdiğini ortaya koydu” dedi. 


BDP’li Demirtaş: 
“Artık konuşabiliriz” dedi..

***


İşgal hukuku, işgalci bir kuvvet.. 
Hangi devlet bu Sırrı Süreyya’nın bahsettiği işgalci devlet?


Sierra Leone mi, Papua Yeni Gine mi?


Yoksa Türkiye Cumhuriyeti Devleti mi, hangisi? 


İmralı ve Oslo’da pazarlıklar yapan devlet mi, yoksa Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti mi? Gerçekten hangisi işgal devleti, hangisi işgal kuvvetleri komutanı? Cumhurbaşknaı Gül mü, Başbakan Erdoğan mı, MİT Başkanı Hakan Fidan mı, Genelkurmay Başkanı mı (neydi ismi unuttum gerçekten)? Hangisi? 


İmralı “eylemi bitirin” diyerek insan yaşamına ne kadar önem verdiğini ortaya koyduysa, 33 erin ölüm emrini verirken, pusularda, karakol baskınlarında şehit olan binlerce Mehmetçiğin ölüm emrini verirken ne koyuyordu ortaya? Hayvanlık mı diye soracağım ama hayvanlara bühtan ve iftira atmaktan imtinâ ediyorum...


Demirtaş “artık konuşabiliriz” derken neyi konuşmaya başlayacak acaba daha? 


Bir açlık grevine teslim olan Türkiye’yi nasıl parçalayacaklarını mı? Ada, pafta ve  parselasyon hesabını mı konuşacak?   
Kiminle konuşacak sahi bunları? 


Başbakan’ın devleti Hakan Fidan ve arkadaşlarıyla mı konuşacak?


Onlarla konuşursa eğer, Başbakan ne diyecek? 


“Devlet herkesle görüşür, istediği her şeyi verir, alır”  mı diyecek? 

***

Son olarak Bülent Arınç, “Milletimize geçmiş olsun” dedi...  Sâhi, ne demek istedi acaba? 

***
 
Sanki ortada bir kelepir devlet var, mevcut sahibinden satılık!..    


Not: Bu satırların yazıldığı sırada Şemdinli’den 5 şehit haberi düştü ajanslara. PKK, “hem istediklerimizi alırız hem de istediğimiz zaman askerinizin canını” mesajını verdi Türkiye’ye. Peki, hangi devlet üstüne alacak bu mesajı, Başbakan’ın hükümeti mi yoksa İmralı ve Oslo’da görüşmeler yapan devlet mi?


 

Yorumlar

Güvenlik Kodu

vahiy  insan  şehir  revelation  ahlâk  etik  ethica  nüzhet yalan estetik  metafizik  ebrah doğu  batı  fıtrat  creation  yaratılış  iyilik  kötülük  dürüstlük  eşref-i mahlûkat  kişilik  asâlet  cesâret  vefâ  sadâkat  ihânet  yalan  immoralist  mitoloji  belh’um adâl  aere perennius  antere  genetik  şuur  terbiye  muâşeret  muâşaka  muvâsalat  firâk  zarâfet  letâfet  ferâset  panteon   rolyef  fresk  heykel  portre  gravür   ideal  ülkü  ülkücü   kerbelâ  aşk keşke  cennet  cehennem  araf  âdem  havva  hâbil  kâbil  elma  haz  hayâ  hicap  gurur  hürriyet  adâlet  musâvat  agnostic  akıl  dacret  locig  analytical  antiq  aristokrasi  kûrûn-i vustâ  giyotin  hakikat  hikmet  paradox  dialectic  tenkit  stoa  akademia  logos  logos spermaticos  felâsife  gelenek  hermeneutic  semantic  hint  upanişad  mutezile  ihvân-ı safa  ilk neden   iskenderiye okulu  medinetü’l fâzıla   hürriyet  kölelik  rönesans  ütopya  rethoric allah’ın kulu abdullah muhammed  kur’ân  endülüs ibn-i rüşd  aristotales  şeyh gâlip  farâbi  platon  sokrat   marcus aurelius  galile  mimar sinan  kirkedard  farabi  ibn-i sina   ibn-i hâldun  kafka  taşköprülüzâde  gazâli  musa cârullah  şemseddin sâmi frasheri  bergson  enver paşa  muhammed ikbal  hayyam  mehmet âkif  yâkup cemil  şems  ibn-i haldun  mevlâna  ali şeriâti  fuzulî  ebu’l âlâ el maarrî  ahmet mithat efendi  cemil meriç  nâmık kemal  ahmed hamdi tanpınar  kemal tahir  yahya kemal  cahid zarifoğlu  dostoyevski  tolstoy  knut hamsun  nietzsche  oğuz atay gogol  albert camus  descartes  herman hesse  puşkin  halil cibran  kaşgarlı mahmut  tevfik fikret  cenap şehabettin  neyzen tevfik  motzart  bach  mahler  tarkovski  suç ve  cezâ   anna karenina  madonna  prag  istanbul  çocuk kalbi  sn. petersburg  soljenitsin  marks  kant  heraklit  hegel  el-hamra  endülüs  kâmus u türkî  redhouse  wagner  kâmus u okyanus  lugat-i fransevî  iliria shqip  meydan larusse  şakâyık-ı nûmâniye  mevzuâtü’l ulûm  abdülkadir merâgi  ıtrî  muhammed esed  michelangelo van gogh  cezanne  rembrand  monet  hoca ali rıza  ulysess gaze  eleni karaindrou  sezen aksu  golha  farid farjad  osman hamdi

Tasarım : ATS